Əməkdar artist Kübra Əliyeva Xalq artisti Fatma Mahmudovanın görüntülərini paylaşıb.

Aktrisa həmkarının müalicə aldığını bildirib:

"Allah Fatma Mahmudovaya şəfa versin. Müalicə aldığı sanatoriyada yanına getdim. Müalicəsi yaxşı gedir".

Qeyd edək ki, F.Mahmudova 2 dəfə insult keçirib. Bu günlərdə isə onun qolu sınıb.

Vidadi Babanlı onun oxucularının, eləcə də ədəbi cameənin yaddaşına ustad bir nasir kimi köçüb. Bu da təsadüfi deyil. 70 ildən çox yaradıcılığı dövründə “Gəlin” povestindən başlayaraq “Bulanlıq dünya” povestinədək – “Ana intiqamı”, “Müqəddəs ocaq”, “Ömürlük əzab”, “Həyat bizi sınayır”, “İnsaf nənə”, “Vicdan susanda” kimi nəsr əsərləri ilə bütöv bir nəsr xəzinəsi yaratmışdır.

Akademik Nizami Cəfərov onun yaradıcılığını səciyyələndirərkən yazır: “Vidadi Babanlı istər 70-ci, istər 80-ci, istərsə də müstəqillik illərində qələmə aldığı əsərləri dövrün, zamanın ən ağrılı, cəmiyyəti ən çox düşündürən problemlərinə həsr olunmuşdur. Və ustalıqla yazılmış həmin əsərlərin də qəhrəmanı həyatın müxtəlif təzyiqləri qarşısında öz daxili aləmini bütün miqyası ilə nümayiş etdirməklə yaşadığı dövrün “Tərcümeyi-halını tarixləşdirən İnsandır”. Bununla belə, Vidadi Babanlı adı çəkiləndə ilk növbədə yada “Vicdan susanda” romanı gəlir və nəsrimizdə az-az əsərlər var ki, bu qədər populyar olar. Bu roman Azərbaycan ədəbiyyatında ən çox nəşr olunan əsərlərdən biridir. Qəribədir, müəllifə böyük oxucu məhəbbəti, dünya şöhrəti gətirən bu romanına görə onun çap olunması üçün Vidadi Babanlının başı nə qədər ağrılar, bəlalar çəkmişdi. Ancaq sözündən dönməmişdi.

Görkəmli alim, AMEA-nın müxbir üzvü, Vidadi Babanlının dostu Rafiq Əliyev söyləyirdi ki, Moskvada olduğu vaxtlarda bir gün şəhərin məşhur prospektlərindən birində mağaza qarşısında böyük bir növbəyə rast gəlir. O vaxtlar az tapılan mallar mağazalarda satılarkən belə hallar tez-tez olurdu. O da növbə tutaraq nə satıldığını öyrənmək istəyir. Məlum olur ki, növbə Azərbaycan yazıçısı Vidadi Babanlının rus dilində nəşr olunmuş “Vicdan susanda” romanı üçün düzülüb. “Mən qürur və sevinc hissi ilə donub qalmışdım. Romanın rus oxucuları arasında bu qədər populyar olduğunu bilmirdim”.

Müsahibələrindən aydın olur ki, O, “Vicdan susanda” romanını yazmamışdan əvvəl 8 ay Neft-Kimya Prosesləri İnstitutunda kitabxanaçı işləmiş, institutda çalışan alimlərin, aspirantların, əməkdaşların qarşılıqla münasibətlərini, davranışlarını, həyat tərzini öyrənmiş, “Həyat bizi sınayır” əsərini və bu əsər əsasında yazdığı ssenari üzərində işləyərkən isə bir müddət Sumqayıt şəhərində fəhlə yataqxanasında tərbiyəçi vəzifəsində işləmişdi. Bu iki fakt onun öz yaradıcılığına nə qədər tələbkar yanaşdığını aydın şəkildə sübut edir. Bu səbəbdəndir ki, onun əsərlərində həyat qaynayır, necə varsa elə əks olunur, onun qəhrəmanları canlıdır.

Vidadi Babanlı əsərlərində yaşadığı dövrün ictimai-siyasi və psixoloji problemlərini, bu problemlərin həllinə münasibətdə insan amilini aydın şəkildə təqdim edə bilir. Düşünürəm ki, təkcə “Vicdan susanda” romanı ilə Vidadi Babanlı ədəbiyyat tariximizdə həmişəlik qalacaqdır. Zaman keçir, bu roman öz aktuallığını, öz müasirliyini itirmir. Bu gün də oxucular tərəfindən oxunur, sevilir və güman edirəm ki, nə qədər insanların qəlbində susmayan vicdan var, bu roman oxunacaqdır.

Ədəbiyyatsevərlərə yaxşı məlumdur ki, Vidadi Babanlı yaradıcılığa şeirlə başlamışdır. Hələ 30-cu illərdə, məktəbdə oxuyarkən şeirləri o vaxtkı “Pioner” qəzetində çıxanda, heç kəsin ağlına da gəlməzdi ki, bu kiçik uşaq şeirlərinin müəllifi gələcəkdə Azərbaycanın görkəmli ədəbiyyat adamı-nasiri, dramaturqu, tərcüməçisi, şairi, ssenaristi, publisisti olacaqdır. İlk şeirlərini Vidadi Şıxlı imzası ilə yazırdı. Lakin sonradan özünü nəsrdə tapdı. Nəsrə dönüşünü Vidadi müəllim “Avtoportret” şeirində belə izah edir:

Yoxdur bir kimsədən giley-güzarı,
Yazıb-yaratmaqdır dərdi-azarı.
Gördü ki, tükənir şeirin bazarı,
Sınadı bəxtini romanlarda o.

Ümumiyyətlə, “Avtoportret” şeiri Vidadi müəllimin bütün xarakterini özündə əks etdirməklə həm də onun bütün şəxsiyyətini və yaradıcılığını səciyyələndirir:

Dilinə ömründə yalan dəymədi,
Yaltaqlıq eyləyib üzə gülmədi.
Asan yaşamağı şərəf bilmədi
İşıqlı yol seçdi dumanlarda o.

Döyüşdü, çarpışdı daim həyatla,
Hey qovhaqovlarla, hey çataçatla
Ömür-gün keçirdi bir təmiz adla
Qarışıq, dolaşıq zamanlarda o.

Vidadi Babanlının poeziyasının mövzuları rəngarəngdir. Lakin yaradıcılığında ictimai-siyasi motivlərin daha qabarıq görünməsi onun vətənpərvərliyindən, millət, xalq, dövlət, təəssübkeşliyindən, Vətənimizin taleyi üçün narahatlığından və mənəviyyatından irəli gəlir. Bu mövzuda yazdığı ən yaxşı şeirlərini də Vidadi müəllim ömrünün artıq müdrik çağında, 90-cı illərdən sonra yaratmağa başladı:

Bu gün yola salırıq sizi qanlı döyüşə
İstəyirik dağlara, dərələrə ün düşə.
Dalğalana vüqarla Qarabağda bayrağım,
Dincəlib rahat yata qana batmış torpağım.
Uğur olsun balalar, zəfərlərlə qayıdın.
Dünyanı salamlayan səhərlərlə qayıdın.

Qayıdın ki, ürəkdə qara qanlar durulsun,
Hər məhlədə, hər evdə toy məclisi qurulsun.
Çəkilsin göy üzündən his qoxulu çən-duman,
Sevinməyə, gülməyə qəribsəmişik yaman.
Gözü yolda qoymayın, anaları qayıdın,
Dağılsın mənhus şərin yuvaları qayıdın.

Vidadi müəlli yaxından tanıyan, onun xarakterinə, mənəviyyatına və həm də yaradıcılığına bələd olan adam kimi bilirəm ki, onun məsləki, amalı paklıqdır, haqq-ədalətdir, mərdlikdir, halallıqdır. Onun yaratdığı kişi obrazı ümumiləşmiş Azərbaycan kişisinin obrazıdır. Elə bu səbəbdən də Vidadi müəllimin əsərlərində, o cümlədən, şeirlərində mərdlik, kişilik, qeyrət qırmızı xətlə keçir. Müəllif bu səpkili şeirləri ilə kişi ömrünün poeziyasını yaradır. “Kişilik haqqında söz” şeiri dediklərimizin əyani və məntiqi sübutudur. Bu obraz xalqımızın mənəviyyatının poetik kodeksidir. Bu şeiri bir çox hallarda kişilik haqqında himn də adlandırırlar.

Əməlində saleh, sözünə bütöv,
Bir az sərt, bir az cod, bir az da köntöy
Kişilər lazımdır xalqa, kişilər,
Rədd olsun boğaza xalta kişilər!

Bu şeirin yazılma tarixindən 30 il keçsə də, bu gün də aktualdır və hələ uzun illər yenə də zamanla səsləşəcəkdi. Bu bir həqiqətdir ki, şair bu sətirləri qələmə alanda məmləkətimizdə kişilikdən əsər-əlamət qalmamışdı, dostla düşməni tanımaq olmurdu, hörmət-izzət sərsəri gündə idi, hər şey satılır və alınırdı, igid oğullarımız ara yerdə qurban gedirdi, Qarabağ alver meydanına çevrilmişdi.

Satqınlar satdılar yurdu-yuvanı,
Batdı ara yerdə igidlər qanı,
Qeyrət unuduldu, namus atıldı,
Halal nəcabətə, haram qatıldı.

Pozub əxlaqları zaya döndərdi,
Siyasət oyunu, vəzifə pulu.
Bir yolluq tükənib bitməzmi bu şər,
Kişilər lazımdı, xalqa kişilər.

Vidadi Babanlının nəsr əsərlərində olduğu kimi, poeziyasında da özünü yazır, onun şeirlərinin əsas qəhrəmanı da onun özüdür. Ədəbiyyatşünas alim, professor Rüstəm Kamal Vidadi Babanlının yaradıcılığını incələyərkən yazır. “Desəm ki, yazıçının bütün əsərlərində avtoportret boy verir, yanılmaram, hətta inanıram ki, “Kişilik haqqında söz” şeirinin də ilk bəndi özündən bəhs edir”. Çox düzgün vurğulayır Rüstəm müəllim. Vidadi müəllimin təkcə həmin şeiri yox, çox şeirlərinin arxasından özü boylanır. Onun əsərlərini oxuduqca həyatı, tərcümeyi-halı ilə yaxından tanış olursan, həyatının nə qədər keşməkeşli, çətin, mübarizələrlə dolu bir kişi ömrü yaşadığının şahidi olursan.

Bağladı dilimi zamanın zəhmi,
Yüzdə bir sözümü deyə bilmədim.
Əyil, keç dedilər, saqqal altından,
Qürurlu qəddimi əyə bilmədim. 

Məhəbbət mövzusu Vidadi Babanlının yaradıcılığında xüsusi yer tutur. Onun məhəbbət şeirləri orijinaldır, özü kimi mərdi-mərdanə və səmimidir, segisini necə yaşayırsa, elə də ifadə edir, hisslərini aydın şəkildə oxucuya çatdırır. Bu şeirlər həm də klassikdir. Şeir səsləndikcə sanki aşıqların ifasında qoşmaları dinləyirsən.

Mən səni sevirəm qüdsiyyət ilə,
Rəbbim mələkləri sevdiyi kimi.
Müqəddəs əhd ilə, qətiyyət ilə,
Qəbrə aparacam bu saf eşqimi.

Qoy naşı bəndələr gizlin gülərək
Ömür nəşəsini qaxmasın başa.
Hələ alovlusa, odlusa ürək,
Könül sevdasının nə dəxli yaşa.

Bununla bərabər, onun təbiət mövzusunda yazdığı şeirlər də maraqlıdır, cəlbedicidir, təkrarsızdır, özünəməxsuzluğu ilə fərqlənir, rəssam kimi mənzərə çəkir. Bu şeirlərdə elat yaddaşı yaşayır. Vidadi müəllim artıq 70 ildən çox müddət şəhərdə yaşamasına baxmayaraq, onun elat yaddaşı, etnik yaddaşı sanki içinə hopub qalıb və istənilən an müəllifin yaddaşını tərpədə bilər. Şeirlərində bir sujet xətti var, şeiri oxuduqca sanki gözlərinin qarşısında hadisə, proses canlanır. Bu baxımdan onun “Yaylaq gecəsi” şeiri çox maraqlıdır.

Günəş batır, şər qarışır, naxır dönür örüşdən,
Duman gəlir, binə üstə, sallanıb qarşı döşdən.
Yaxınlarda göy gurlayır, şimşək çaxır anbaan,
Sellər, sular axır çaya şırhaşırla hər yandan.

…Artır yağış, coşur külək, qatılaşır çən duman,
Çadırlardan o tərəfdə qoçaq, cəsur bir çoban,
İt çağırır, haray salır, sayıq durur bu gecə,
Keşik çəkir sürüsünə tufan ötüb keçincə.

2006-cı ildə Vidadi Babanlının 80 yaşı tamam olanda “Doxsana doğru” adlı bir şeir yazmışdı. Həmin şeirin birinci bəndində deyirdi:

Deməyin, səksəndə təbim sönəcək,
Daha əl-ayaqda itəcəyəm mən.
Məsləkim eşqinə son nəfəsədək
Ötkəm bülbül kimi ötəcəyəm.

Bu yaxınlarda Vidadi müəllim ömrünün 94-cü ilinə qədəm qoydu. Yaşının ixtiyar çağında olmasına baxmayaraq, o, bu gün də yazmaq-yaratmaq eşqi ilə yaşayır:

Tamam düşməmişəm hələ həvəsdən,
Gözüm cavan görür gidi dünyanı.
Könlüm vəcdə gəlir sevdalı səsdən,
Heyif ki, həyatın boşdur bir yanı. 

Düşünürəm. Böyük sənətkarlar ona görə Böyük olurlar ki, onların yaratdığı əsrlər zamanın sərt sınaqlarından keçərək, qərinələrin sərhədlərini aşır, onun fövqündə dayanır və xoşbəxt o sənətkarlardır ki, onların sevgisi də, məhəbbəti də, nifrəti də səmimidir. Bir də onun şəxsiyyəti, həyatı və yaradıcılığı vəhdət təşkil edir, yanaşı addımlayır. Vidadi Babanlını şəxsiyyəti, həyatı və yaradıcılığı kimi.

Vidadi Babanlı bu gün doğulduğu Qazax rayonunda dəfn edilib.

Mediaxeberleri.Az-ın məlumatına görə, yazıçının nəşi onun anadan olduğu Qazax rayonunun Birinci Şıxlı kəndinə  gətirilib.Vidadi Babanlı kənd qəbirstanığında torpağa tapşırılıb.Dəfn mərasimində yazıçının ailə üzvləri, "Qazax" Xeyriyyə İctimai Birliyinin üzvləri, Qazax Rayon İcra Hakimiyyətinin nümayəndələri və ictimayət nümayəndələri iştirak edib. Xatırladaq ki, Vidadi Babanlı 1927-ci il yanvarın 5-də Qazax rayonunun Birinci Şıxlı kəndində anadan olub. Azərbaycan Dövlət Universitetinin (indiki Bakı Dövlət Universiteti) filologiya fakültəsində təhsil alıb. "Azərbaycan müəllimi" qəzeti redaksiyasında ədəbi işçi vəzifəsində, "Ədəbiyyat qəzeti" redaksiyasında ədəbi işçi, sonra şöbə müdiri işləyib.Sonradan C. Cabbarlı adına "Azərbaycanfilm" kinostudiyasının dublyaj şöbəsində baş redaktor əvəzi, "Yazıçı" nəşriyyatında baş redaktor müavini olub. Onun ilk mətbu əsəri 1947-ci ildə "Azərbaycan gəncləri" qəzetində çıxan "Anam sən oldun" şeiridir.

"Şərəf" ordenli yazıçı, Prezidentin fərdi təqaüdçüsü, Əməkdar incəsənət xadimi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, nasir, şair, tərcüməçi "Qazax" Xeyriyyə İctimai Birliyinin Fəxri üzvü Vidadi Babanlı öz vəsiyyətinə uyğun olaraq Qazax rayonunun Birinci Şıxlı kənd qəbristanlığında, doğmalarının yanında torpağa tapşırılacaqdır.

Bu barədə Mediaxeberlerı.Az-a "Qazax" Xeyriyyə İctimai Birliyinin mətbuat xidmətindən məlumat verilib.

Qeyd edək ki, Vidadi Babanlı 1927-ci il yanvarın 5-də Qazax rayonunun Birinci Şıxlı kəndində anadan olub. Azərbaycan Dövlət Universitetinin (indiki Bakı Dövlət Universiteti) Filologiya fakültəsində təhsil alıb.

"Azərbaycan müəllimi" qəzeti redaksiyasında ədəbi işçi, "Ədəbiyyat qəzeti" redaksiyasında ədəbi işçi, sonra şöbə müdiri vəzifələrində çalışıb. C.Cabbarlı adına "Azərbaycanfilm" kinostudiyasının dublyaj şöbəsində baş redaktor əvəzi, "Yazıçı" nəşriyyatında baş redaktor müavini olub.

Onun ilk mətbu əsəri 1947-ci ildə "Azərbaycan gəncləri" qəzetində işıq üzü görən "Anam sən oldun" şeiridir. V.Babanlı "Qazax" Xeyriyyə İctimai Birliyinin Fəxri üzvü, Prezidentin fərdi təqaüdçüsü idi.

Afaq Bəşir qızı Səfərova (Bəşirqızı) “Şərəf” ordeni ilə təltif edilib.

Mediaxeberleri.Az xəbər verir ki, Prezident İlham Əliyev bununla bağlı Sərəncam imzalayıb.

O, Azərbaycan mədəniyyətinin inkişafında böyük xidmətlərinə görə “Şərəf” ordeni ilə təltif edilib.

Tanınmış şair Qəşəm Nəcəfzadə tələbə yoldaşı, böyük şair Kəramət Şükürovun vəfatı ilə bağlı ürəkdağlayan sözlər yazıb. O, bu hisslərini özünün Facebook hesabında paylaşıb.

Qəşəm Nəcəfzadə yazır:

“Böyük şair, tələbə yoldaşım Kəramət Şükürov, indi hardasan? Sənə zəng eləyərdim, telefonun yoxdur ancaq… Sənin telefonun hanı, Kəramət? ‘Lalın dilini anası bilər, nədi nə deyirsən, anası ölmüş’. İndi sənin dilini kim bilər, Kəramət? ‘Əyildi götürdü comadanını, çıxmağa qapını tapa bilmədi’ – o hansı qapı idi, sən çıxa bilmədin, Kəramət? Sənin adını oğluma vermişdim, Kəramət Böyükçölə. Anamın vəsiyyəti idi. Səni çox istəyirdi. Deyirdi, oğlun olsa, adını Kəramət qoyarsan. Həmişə soruşurdun, adaşım necədir? Çox sarsılmışam, Kəramət, inana bilmirəm susmağına…”

Qəşəm Nəcəfzadə

Musavat.com xəbər verir ki, tanınmış yazıçı Kəramət Böyükçöl bu gün dünyasını dəyişən şair Kəramət Şükürovun vəfatı ilə bağlı sosial şəbəkədə təsirli status paylaşıb.

O yazıb:

“Kəramət atamın tələbə yoldaşı və yaxın dostu idi. Gözəl bir şair idi. Elə misraları vardı ki, həmişə hər yerdə deyirdim: ‘Əynimdəki plaş ağarıb, ağarıb, axırda kəfənim olacaq’. ‘Hadinin dörd əli vardı. İkisi ilə kitab satırdı. İkisi ilə üzünü tutmuşdu’.

Kəramət tələbə vaxtı bizim kəndə qonaq gəlibmiş. Nənəmin onun adından xoşu gəlib və atama deyib ki, oğlun olsa, adını Kəramət qoyarsan. Sonra mən doğuldum və adımı Kəramət qoydular. Bu gün isə aldığım xəbər məni çox sarsıtdı. Adım öldü. Ruhu şad olsun…”

Kəramət Böyükçöl

Məlum olduğu kimi, Kəramət Şükürov bu gün dünyasını dəyişib. Onun meyiti küçədə tapılıb. İlkin məlumata görə, Yasamal Rayon Prokurorluğu tərəfindən ölüm faktı ilə bağlı araşdırma başlanıb. Ölüm səbəbi hələlik məlum deyil.

Kəramət Rza oğlu Şükürov 1 dekabr 1957-ci ildə Masallı rayonunun Göyçöl kəndində anadan olub. Onun vəfatı ədəbiyyat aləmində dərin kədər doğurub.

Allah rəhmət eləsin.

Hər papaq qoyana kişi desəm mən,

Kişilər inciyər səxavətimdən.

Elə qadınlar da böyüdüb vətən,

Günahdır onlara kişi deməsəm.

Mərhum Mirvarid Dilbazinin şeirindəki bu misralar beyin işlədikcə çox dərin mətləblərə aparıb çıxarır adamı. Ancaq son iki misraya diqqət çəkmək istərdim:

-Elə qadınlar da böyüdüb vətən,

Günahdır onlara kişi deməsəm.

Sözsüz, buradakı “kişi” kəlməsi bizim anladığımız, bildiyimiz bioloji “kişi”ni deyil, məhz türk qardaşlarımızın işlətdiyi “kişi” sözünün semantik duyumunu əks etdirir. Yəni doğma, ana dilimizdəki: ADAM kimi ADAM deməkdir. Bu gün doğum gününü kutlayan əzizimiz Səbinə Yusif də məhz vətənin böyüdüb, kişi, adam kimi adam deyəcəyimiz səviyyə və intonasiyaya çatdırdığı şəxsiyyətdir.  Səbinə Yusifdən yazanda, danışanda onun hansı xarakterindən söz açasan bilmirsən. Bilmirsən yüksək insani, əxlaqi keyfiyyətindən bəhs edəsən, bilmirsən vətənə olan eşqindən, şəhidlərimizə, qazilərimizə olan sonsuz rəğbətindən danışasan, bilmirsən yardımsevərliyini yada salasan, bilmirsən naxoş qazaxlıların halına içdən acımasından yazasan, bilmirsən şəhidlərin ailələrinə baş çəkməyini dilə gətirəsən, bilmirsən poeziyaya qəlbən vurğunluğunu qeyd edəsən, bilmirsən kövrəkliyi, nəcibliyi və təssübkeşliyini qələmə alasan, bilmirsən Qazağa olan duru şövqünü işıqlandırasan, bilmirsən körpələrə olan həlim münasibətindən ağız dolusu danışasan, bilmirsən övlad sevgisi və tərbiyəsinə vurğu edəsən, bilmirsən Qazax XİB-dəki yorulmaz fəaliyyətini gözlər önünə sərəsən, bilmirsən esse, hekayə və şeirlərini xatırlayasan, bilmirsən…, bilmirsən,…, bilmirsən…  . Bir cavan ömrə bu qədər uğuru, keyfiyyəti yerləşdirmək asan deyil, əlbəttə. Bütün bunları yalnız insani keyfiyyəti nəfsinin fövqündə dayanan xarakterli adamlar, əzmkar ziyalılar ortaya qoya bilər.

Haşiyə: Ara-sıra qardaş-bacı zəngləşib söhbətləşirik. Hər halda şeir, poeziya adamlarıyıq, poetik ruhlarımız  bir ovqatda culğalaşır. Allah şəhidlərimizə rəhmət eləsin! Çox hallarda şəhid ailələri ilə keçirdiyi görüşlərdə şəhidlərimizin xanımları və ya övladlarının arzu, istək və söyləntilərini yada salıb, hönkürür, ardınca qürurlanır, daha sonra görür ki, ovqatımız təlx oldu, söhbəti müsbət notlara kökləyir. Kür kimi adamdı, lal axmağı da var, bəndi vurub-aşmağı da. “El qızı” statusunu qazanmaq asan iş deyil. Səbinə Yusif məhz bu komponentləri ilə El qızı, elin qızı statusuna layiq görülüb. 

Foto Daş Salahlıda Şəhid Fidat Məmmədovun xatirəsinə həsr etdiyimiz güləş turnirində lentə alınıb

Xatırlatma: Təxminən 2018-ci il idi Qazax XİB-nin hansısa tədbiri və ya kimləsə görüş olmalı idi. Nəyin şahidi oldum? Səbinə Yusif kiçik övladını uşaq yüyürüyündə tədbirə gətirmişdi, o tədbirin təşkilati işləri ilə məşğul idi və tədbiri də təpədən dırnağa özü apardı. Bütün bunlar elə, obaya vurğunluğun, işinə sədaqətin bariz təcallasıdır. Məni az da olsa tanıyanlar bilir ki, 15 illik jurnalistik fəaliyyətimdə çox tünd yazılar yazmışam, bundan belə də sağlam cəmiyyətin formalaşması naminə yazacağam. Şübhəsiz ki, əlahəzrət fakta söykənən sağlam tənqiddən söhbət gedir. Bu sözləri cümləyə düzməyimdə məqsəd odur ki, fikirlərim yanlış anlaşılmasın, merkantil maraqlar həyat kredoma tamamilə yaddır. Sadəcə dəyişməyən bir həqiqət var. Cabir Novruzun söylədiyi kimi:

-Sağlığında qiymət verin insanlara. Xoş sözü, isti münasibəti insanlara sağlığında deyib, göstərib, dəyərləndirmək lazımdır. Səbinə xanım, əziz insan, təbrik edirəm. Neçə yaşın olur bilmirəm, bir onu bilirəm ki, həyatla, ömürlə yarışda həmişə öndəsən, ömür, həyat, zaman səni üstələyə bilmir. Zamana qalib gəlmiş adamsan. O mənada ki, zaman səni heç vaxt unutdura bilməyəcək. Buna sənin qarışqa fəaliyyətin imkan verməyəcək. Çöhrəndən təbəssüm əskik olmasın, zülfün daim parlaq olsun! Təravətli ömür-gün arzu edirəm! Çox yaşa, xoşbəxt ömür sür, dəyərli yubilyar!

P.S. Həmişə hamımız barədə sən yazırsan bu dəfə isə növbə bizdədir.

Hörmətlə Ayyət ƏHMƏD

Musiqişünas, Əməkdar incəsənət xadimi, professor Aida Tağızadə vəfat edib.

Bu barədə musiqişünas, Əməkdar incəsənət xadimi, professor Zümrüd Dadaşzadə məlumat verib.

O bildirib ki, mərhum alim bu gün səhər saatlarında vəfat edib.