“Türkiyənin ana müxalifət partiyasında sədr dəyişikliyi təkcə CHP miqyasında deyil, bütövlükdə Türkiyə üçün böyük hadisədir. CHP qurultayında keçirilmiş şəffaf seçki yarışında CHP parlament fraksiyasının rəhbəri Özgür Özəl CHP-nin əvvəlki sədri Kamal Kılıcdaroğluna səs çoxluğu ilə qalib gələrək CHP-nin yeni sədri seçilib. Türkiyə üçün xeyirli, uğurlu olsun”.

Bunu AXCP sədri Əli Kərimli öz “feysbuk” səhifəsində yazıb.

Ümumiyyətlə, bizdəki müxalifət partiyaları və onların “liderləri” başqa ölkələrdəki siyasi proseslərdən, bu və ya digər müxalifət partiyasında keçirilən qurultaydan, seçkidən, həmin partiyaların uğurundan, qələbəsindən və s. ağız dolusu danışmağı çox sevirlər. Hətta arada onlara tövsiyə verməyi belə unutmurlar. Ancaq özlərinə, özlərindəki partiyadaxili proseslərə, seçkilərə, “uğurlara” gəlincə, susurlar...

Bəli, prezident seçkilərində uduzan Kamal Kılıçdaroğlu partiya üzvləri tərəfindən yola salındı. Bəs bizim köhnəlmiş, tükənmiş, onillərlə heç bir uğura imza atmadıqları halda kreslolarından möhkəm yapışmış “liderlər” nə vaxt və kim tərəfindən yola salınacaq?

Elə həmin Ə.Kərimli 23 ildən artıqdır ki, partiya sədridir. Bu illər ərzində partiyaya, seçiciyə, ölkəyə gətirdiyi hansısa uğurdan, nailiyyətdən danışa bilərmi? Əlbəttə ki, yox. Bəs nədən hələ də “lider” olaraq qalır? Əgər söhbət siyasi mədəniyyətdən, istefa mədəniyyətindən gedirsə, nədən özü həmin mədəniyyət nümunəsini göstərmir? CHP-dəki dəyişikliyi təqdir etmək asandır, bəz özün bu cür dəyişikliyə nədən getmirsən?

Məsələn, nədən müxalifətə savadlı, bacarıqlı, istedadlı gənclərin, yaxud orta nəslin axını müşahidə olunmur və bunun günahı kimdədir? Bu sualı hansı “müxalifət lideri” bu günə qədər özünə verib? Yaxud, nədən Azərbaycanın öz CHP-si, Özgür Özəli, Əkrəm İmamoğlusu, Mansur Yavaşı və s. yoxdur? Nə vaxta qədər Azərbaycan seçicisi eyni simaları görəcək və seçki adı gələndə əlini və başını yelləyib, üzünü çevirib çıxıb gedəcək?

CHP-nin dəyişməsi Türkiyə üçün nə qədər əhəmiyyətli hadisədirsə, Azərbaycanda da siyasi mühitin, o cümlədən müxalifətin dəyişməsi, daha müasir dünyagörüşlü, adekvat, uğurlu siyasi qüvvələrin, liderlərin meydana çıxması bir o qədər əhəmiyyətlidir. Ancaq “köhnələrin” dirənişi, nə özlərində, nə də başçılıq etdikləri siyasi qüvvələrdə dəyişiklik etməmələri Azərbaycanın siyasi mühitini solğun, ümidsiz, boz, köhnəlmiş rənglərdə boğur...

Rasim Əliyev

“AzPolitika.info”