İrəvan özünün xarici siyasət vektorunu dəyişmək fikrində olmadığını bəyan edir

Ermənistan həm Rusiyanın vassalı kimi qalıb, həm də Qərbə xoş gəlmək istəyir

Hal-hazırda Nikol Paşinyan bəlkə də dünya erməniliyinin, erməni cəmiyyətinin və dövlətinin çoxsifətliyini ən “parlaq” şəkildə ifadə edən ən unikal bir fiqurdur. Çünki öz maraqları xatirinə cilddən-cildə girmək, bir budaqdan digərinə tullanmaq, gah özünü “yenilməz”, “qəhrəman” kimi göstərib, gah da ən məzlum, əzilmiş, dilənçi biri kimi təqdim etmək sarıdan bu toplumun tayı-bərabəri yoxdur. Və bu prinsipsizlik Ermənistanın hazırkı xarici siyasətində də özünü qabarıq şəkildə büruzə verir.

Nikol Paşinyan Ermənistanın İctimai Televiziyasına son müsahibəsində yenə bir neçə ziddiyyətli açıqlamalar verib. Məlum olduğu kimi, son zamanlar özünü Qərbə və beynəlxalq ictimaiyyətə guya Rusiyanın nəzarətindən çıxmaq istəyirmiş kimi satmağa çalışan Paşinyan hakimiyyəti Kremli qıcıqlandıracaq bir neçə addımlar atıb. Bunların pik nöqtəsi Ermənistan parlamentinin Roma Statutunu qəbul etməsi oldu.

Dünənki müsahibəsində isə Paşinyan Kremlin əleyhinə daha bir fikir bildirib. O, deyib ki, Qarabağdakı Rusiya hərbi kontingentini Ermənistan ərazisində görmək istəmir. Paşinyan bildirib ki, Qarabağdakı Rusiya “sülhməramlıları” oranı tərk etsələr, Ermənistana köçürülmək əvəzinə, Rusiyaya qayıtmalıdırlar.

Ancaq eyni müsahibədə Paşinyan tamamilə əks fikirklər də səsləndirib. Bir tərəfdən rus hərbi kontingentini Ermənistanda görmək istəmədiyini bildirən Baş nazir digər yandan Rusiyanın 102-ci hərbi bazasının və sərhəd qoşunlarının Ermənistandan getməsi üçün heç bir səbəb olmadığını və onların əvvəlki kimi burada qalmalı olduğunu deyib: “Rusiya sərhəd qoşunlarının və 102-ci bazasının burada olma səbəbləri aydındır. Onlar mövcudluqlarını davam etdirirlər, həm Ermənistan, həm də Rusiya belə məsələ (qoşunların çıxarılması məsələsini-red.) qoymurlar”.

Yəni, bir tərəfdən ölkə ərazisinə Fransa hərbçilərini gətirir, NATO ilə təlimlər keçir, digər tərəfdən isə “Rusiya qoşunu da qalsın” deyir...

Burada bir məqama da diqqət yetirmək lazımdır. Paşinyan Qarabağdakı rus kontingentini Ermənistanda görmək istəmədiyini o zaman dedi ki, artıq Rusiya XİN Sergey Lavrov və Mariya Zaxarovanın dilindən “sülhməramlılar”ın hələlik Qarabağda qalacağına dair siqnallar verdi. Yəni, zatən bu kontingent hələ ki, çıxarılmır. O zaman ürəklə “kişilənərək”, “onları Ermənistanda görmək istəmirik” demək olar...

Bundan sonra Paşinyan Rusiyanın ünvanına daha bir reverans edib. O, Rusiya-Ermənistan münasibətlərindən danışarkən deyib ki, Ermənistan özünün xarici siyasət vektorunu dəyişməık fikrində deyil: “İndi qlobal mənada ağır dövrdür. Problem İrəvan və Moskva arasındakı münasibətlərdə deyil, qlobal güclər arasındakı münasibətdədir. Ermənistan heç nəyi dəyişmir. Biz Rusiya-Ermənistan münasibətlərində heç nəyi sıfırlamamışıq, heç bir təşkilatdan çıxmamışıq”.

Yəni ki, Ermənistan nə MDB-dən, nə KTMT-dən, nə Avrasiya İqtisadi İttifaqından çıxmayıb və çıxmaq fikrində də deyil. Rusiyanın yanında və qanadının altındadır. Sən demə, Roma Statutunun qəbulu, rusiyalı deputatların, siyasətçilərin, jurnalistlərin Ermənistana girişinə qadağa qoyulması, Paşinyanın arvadının Kiyevə səfər etməsi, özünün MDB sammitinə getməkdən imtina etməsi, NATO ilə birgə hərbi təlimlər keçirilməsi və sair isə sadəcə, görüntü, Qərbə xoş gəlmək üçün imiş. Yəni, Pşainyan özündən olsa, “balanslaşdırılmış”. “çoxşaxəli” və s. xarici siyasət aparır.

Ancaq dünya siyasətinin indiki konkret mövqe, tərəf seçimi tələb edən dövründə Paşinyan kimi fiqurun belə ikibaşlı oyunlara girişmək və bundan sağ-salamat qurtulmaq bacarığının olması olduqca müəmmalı görünür. Odur ki, bu cür oyunların növbəti dəfə Ermənistanın başında çatlayacağı ehtimalı kifayət qədər yüksəkdir.